حفظ دين در طوفان بى دينىام كلثوم دختر عقبة بن ابى معيط در خاندانى به دنيا آمد كه در تاريخ اسلام خاندانى ننگين و رسواست. درباره سه تن از اعضاى اين خانواده آيه نازل شده است، پدرش عقبه، برادرش وليد، وخودش.نكته جالب اين است كه اين بانوى قهرمان كه قهرمان مبارزه در برابر تمايلات مادى و امواج طوفان بى دينى است، در مقابل پدر و برادرش كه از عناصر كثيف و نادرست بوده اند، زنى داراى ايمان استوار و از تربيت شدگان و شاگردان برجسته مكتب رسالت و مدرسه وحى است!بهتر است اين خانواده تا حدى معرفى شوند، شايد شخصيت و عظمت انسانى و ايمانى اين بانو، روشن تر گردد.صرف نظر از اين كه اين بانوى قهرمان در راه گرايش به اسلام و اطاعت از رسول خدا (صلى الله عليه وآله و سلم)، چشم از وطن و خانواده و بستگان نزديك همچون برادر، پوشيد و على رغم كوشش هاى آنان براى بازگرداندنش، با پاى پياده فاصله ميان مكه و مدينه را طى كرده، از هيچ مانعى نهراسيدپدرش از كسانى است كه در شهر مكه از هيچ گونه آزار و جسارتى نسبت به رهبر بزرگوار اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) فروگذار نمى كرد و حتى در حادثه اى با كمال وقاحت حاضر شد آب دهان به روى مبا

 شيطاني به نام وسواس خناس...!! *والذين اذا فعلو فاحشه او ظلموا انفسهم ذکروا الله فاستغفروا لذونبهم و من يغفر الذنوب الا الله...* پرهيزکاران کساني هستند که هرگاه مرتکب گناه وکار زشتي شدند يا به نفس خود ستم کردند به ياد خدا مي افتند براي گناهان خود طلب آمرزش ميکنند و(ميدانند)جزخدا هيچکس نميتواند گناهان خلق را بيامرزد.(سوره آل عمران آيه135)وقتي آيه فوق نازل شد شيطان نگران شد و به فراز يکي از کوه هاي بلند مکه رفت وبا صداي بلند فرياد زد و ياران وفرزندان خود را طلبد.تمام آنان به دور او اجتماع کردند و علت ناراحتي و دعوت  او را پرسيدند.گفت:خداوند چنين آيه اي بر پيامبر نازل کرده و به مردم گناهکار وعده داده است که به وسيله توبه گناهانشان را بيامرزد.در نتيجه تمام زحمات ما به هدر ميرود.شما را دعوت کردم تا بدانم کيست  که در برابر آن چاره انديشي کند؟!يکي از آنان گفت:با دعوت انسان به گناهان متنوع اثر اين آيه را خنثي ميکنيم.ابليس گفت:ما نميتوانيم در اين کار کاملا موفق شويم.هرکس پيشنهادي داد اما شيطان همه را رد ونپذيرفت.بعد از مشورت فراوان  شيطان کهنه کاري به نام وسواس خنا

دعاي مضطرمالک بن دينار ميگويد((به قصد حج مسافرت ميکردم، در بيابان کلاغي را ديدم که در منقارش تکه ناني بودبا خودم گفتم:"يعني چه ؟حتما حادثه اي پيش آمده که تکه ناني در منقار کلاغ است."دنبال کلاغ را گرفتم، ديدم کلاغ وارد غاري شد.وارد غار شدم.ديدم دست و پاي مردي را بسته اند و به پشت انداخته اند.کلاغ براي او نان آورده و لقمه لقمه مي کند و به او مي دهد.به محض ورود من کلاغ رفت و ديگر برنگشت.به آن مرد گفتم:"تو کي هستي و از کجا مي آيي؟"گفت:"من به قصد حج بيرون آمدم و در اين بيابان دزدها مرا گرفتند وتمام اموالم را تصاحب کردند.دستم وپايم را محکم بستند و مرا به اين مکان انداختند.پنج روز گرسنگي را تحمل کردم تا اينکه در مقام دعا عرض کردم:اي خدايي که در قرآن مي فرمايي((امن يجيب المضطر اذا دعاه)) (سوره نمل آيه62)اي کسي که دعاي مضطر را اجابت ميکند و گرفتاري را برطرف ميسازد، من مضطر و بيچاره ام، به من رحم کن.تا اينکه خداوند اين کلاغ را به من رساند و هرروز مرا از غذا و آب سيراب ميکند.الدين في قصص/ج3،ص49

داودعليه السلام براريكه سلطنت بني اسرائيل تكيه زده و در اختلافات و درگيري آنها قضاوت و داوري مي كرد، امور سياست و اقتصاد قوم را به درايت و كفايت اداره مي كرد و هر روز بني اسرائيل نزد داود مي آمدند و سرگذشت زندگي و مشكلات خويش را بيان مي داشتند و نزاعهاي خود را تشريح و استدلال مي كردند و داود هم در تمام موارد با عدل و داد حكم مي نمود.در اين دوران سليمان كه يكي از فرزندان داود بود تنها يازده سال از عمرش مي گذشت. داود پيرمردي ضعيف و نحيف بود كه هر آن امكان وداع او با زندگي مي رفت و همواره فكر آينده مملكت و كشور او را نگران مي ساخت و در اين فكر بود كه چه كسي پس از وي مي تواند زمام امور و اداره كشور را به دست بگيرد. داود گرچه فرزندان بسياري داشت ولي سليمان كه كودكي خردسال بود، از جهت علم و حكمت برآنان برتري داشت آثار عقل و درايت از سيماي او هويدا و هوش و درايت او بر همه آشكار بود و امور مردم را با تيزبيني و عاقبت انديشي اداره مي كرد.عادت داودعليه السلام بر اين بود كه در مجلس قضاوت خويش، فرزند خود سليمان را حاضر مي ساخت، تا به قدرت قضاوت و استدلال خود بيفزايد، لذا سليمان هميشه در مجلس قضاوت

دعاي کامل و اثرگذار امام علي(عليه السلام)براي بارش باران کمبود بارش و نزولات آسماني پديده اي است که در هر عصر و زماني در مکان هاي مختلف هستي رخ داده است ، و عاملي وراي عوامل محيطي دخيل است ،و آن هم دست قادر خداوند متعال است که بنا بر صلاح ديد خود گاه نزول باران رحمت را بر قومي مانع مي شود . و در اين مواقع چيزي جز خواست و اراده خود او نمي تواند درهاي آسمان را بر زمينيان تشنه باران بگشايد .   خداوند متعال عادل و و رحيم است و نعمتي را از بندگانش دريغ نمي دارد مگر به مصلحتي يا تنبهي براي خطاها و گناهان ،در اين عواملي که مي تواند تأثير گذار باشد عامل استغفار و دعا از سوي بندگان است. اما چگونه دعا کنيم و چه بايد بخواهيم ؟امام علي عليه السلام نحوه دعا کردن براي باران را به ما مي آموزد مي فرمايد: «بارالها ! بارانى حيات بخش، سيراب کننده، کامل، همگانى، پاکيزه، پربرکت، گوارا و خرّمى بخش از ناحيه خودت بر ما نازل فرما ! بارانى که گياهانى پربرکت با شاخه هاى پر ثمر و برگهاى سرسبز و پرطراوات بروياند، آن گونه که بندگان ضعيفت را با آن توان بخشى و س